Mroczne Wieki — podsumowanie kampanii

Mega-kampania osadzona w tzw. mrocznych wiekach, czyli późnym antyku i wczesnym średniowieczu (szerzej zob. Roger Collins, Early Medieval Europe 300–1000), obejmuje cztery luźno ze sobą powiązane rozdziały. Rozdziały pierwszy, trzeci i czwarty były stosunkowo zwarte pod względem zasad, składu i czasu. Rozdział drugi to z kolei kilka mini-kampanii i pojedynczych sesji, rozegranych na przestrzeni wielu lat, w zmieniającym się składzie, z wykorzystaniem różnych zasad, początkowo niezależnych, potem połączonych fabularnie za sprawą więzów genealogicznych. Podsumowując, na przestrzeni ponad 7 lat odbyło się 70 sesji z udziałem 11 graczy.

Goci w dolinie czarnoksięskich królów

Pamiętacie Gotów? Na przełomie 2019 i 2020 poprowadziłem całkiem udaną kampanię na zasadach klasycznego D&D B/X. Ostatnia sesja zakończyła się wielką bitwą Gotów z Hunami na skraju Mrocznej Puszczy (czyli bagien meockich u ujścia Donu). Główną inspiracją była lektura sagi o Herwarach, królu Heidreku i przeklętym mieczu Tyrfingu. Postanowiłem kuć żelazo, póki gorące i rozpocząłem nową kampanię, której bohaterami mieli być potomkowie tamtych postaci, opuszczający Italię po klęsce poniesionej z rąk Narsesa w połowie VI wieku. Kontynuacja spaliła na panewce, gasnąc przedwcześnie po ledwie trzech sesjach (link). Gracze mieli już chyba dość barbarzyńskich klimatów, a mechanika TUNNELS & TROLLS nie przypadła nam do gustu.

Buffalo Castle – gra paragrafowa w oparach absurdu

Broszura Buffalo Castle to prawdopodobnie najstarsza gra paragrafowa fantasy (u nas ten typ rozgrywki znany jest jako fantasolo). Opublikowana w 1976 roku, o ładnych kilka lat poprzedza słynną serię Fighting Fantasy. Przygoda wykorzystuje zasady Tunnels & Trolls. Korzystałem z 10. wydania (druku) z kwietnia 1980, które zawiera wskazówki, jak dostosować poziom trudności do nowej edycji gry (chodzi o 5E, która ukazała się w 1979). Autorem jest zmarły niedawno Rick Loomis (†2019), postać ogromnie zasłużona dla RPG, założyciel Flying Buffalo i wydawca T&T.

100 sesji Roberta albo podsumowanie roku 2020

Rok 2020 bez wątpienia był rokiem wyjątkowym. Dzięki (sic!) pandemii rozegrałem okrągłe 100 sesji. Poprowadziłem 54 razy, jako gracz wystąpiłem 46 razy. Już myślałem, że nie uda się wbić setki, ale emocjonujący ostatni tydzień roku zaowocował pięcioma rozgrywkami, z których ostatnia odbyła się dzisiaj. Oczywiście, to wszystko nie byłoby to możliwe, gdyby nie przestawienie się na granie online. Początkowo byłem wobec tego dość sceptyczny, ale prędko zmieniłem zdanie. Graniu online postaram się poświęcić osobny wpis. Łatwo zatem policzyć, że grałem prawie 2 razy w tygodniu. Jest to absolutny rekord – moje zapiski z czasów młodości wprawdzie nie przetrwały, ale na pewno nie grałem aż tyle, z wyjątkiem może wakacji, gdy wraz z kuzynem nudziliśmy na podlaskiej wsi i graliśmy chyba codziennie przez parę tygodni. Dla porównania w 2019 były to ledwie 44 sesje, zaś w latach 2013-2015 poprowadziłem łącznie ok. sto razy. Oto podsumowanie mojego erpegowego roku.

Tunnels & Trolls – pierwsza i ostatnia krew

Tunnels & Trolls to jedna z pierwszych gier Role Playing. Ukazała się w 1975 roku, a więc rok po publikacji D&D. Autor T&T, Ken St. Andre, we wstępie do pierwszej edycji przyznawał, że pierwotna wersja powstała jako wariant D&D właśnie, po kilkugodzinnym przeglądaniu trzech broszurek Gygaxa i Arnesona. Nie pretendując do miana znawcy tematu, zaryzykuję stwierdzenie, że T&T chyba nigdy nie zrobiła szczególnej furory. Z drugiej jednak strony, ma przecież grono oddanych fanów, o czym świadczy aż osiem edycji systemu (ostatnia z 2015 roku), a także żywe fora i grupy dyskusyjne. W Polsce najstarszą edycję gry wydało k6 trolli (w dwóch nakładach). W niniejszym tekście dzielę się wrażeniami po kilku sesjach rozegranych z wykorzystaniem mechaniki T&T (link).

T&T – Mroczna Puszcza

W ciągu ostatniego miesiąca rozegraliśmy trzy sesje na mechanice starych edycji Tunnels & Trolls (T&T). W założeniu miał to być drugi sezon kampanii gockiej, w praktyce niewiele z tego wyszło i zgodnie postanowiliśmy urwać rozgrywkę. W pierwszej sesji uczestniczyło dwoje graczy (graczka jednak dość prędko zrezygnowała), w drugiej tylko jeden (prowadził kilka postaci), wreszcie w trzeciej – trzech. Tytułowe lochy zastąpiliśmy settingiem puszczańskim, a rzecz działa się gdzieś w postrzymskiej Europie (co tłumaczy, skąd w lesie wzięły się murowane budowle). Wrażenia z gry w T&T omówię w osobnym tekście, który ukaże się niebawem. Tymczasem przedstawiam mini-raporty.